Cliëntenervaringen van scholieren

Jeremy

Jeremy is tijdens ieder vergadering op school een veel besproken jongetje; Is hij leerbaar genoeg? Hoe kunnen we zijn leervaardigheden beter tot ontwikkeling laten komen?

Recente verbeterpunten genoemd door leerkracht: Jeremy zijn docent vertelde dat alle leerkrachten van zijn ateliers ondertussen hebben aangegeven (spontaan, zonder van de therapie af te weten) hoe goed het nu op school gaat. Hij is gedreven, uitbundig en geeft aan hoe gezellig hij het op school vindt, zowel aan zijn juf als thuis. Ook de leerkracht van gym geeft aan hoe goed het verloopt, hetgeen aangeeft dat hij zich ook in de groep, op sociaal niveau beter kan aanpassen.

Hetgeen hem nog wel bezig houdt is het freubelen met verschillende spulletjes die op dat moment voor handen zijn. Bijv. als iemand een verhaal vertelt of als ze in een kringgesprek zitten, dan kan hij zijn aandacht daar niet bij houden. Thuis zie ik hem met regelmaat aan zijn vingers trekken, dit is een van de fases waar hij nu doorheen gaat.

Peter (hoort bij ADHD voorbeeld 2)

Laat ik mezelf eerst even voorstellen. Ik ben Peter en ik ben 16 jaar oud. Ik heb vanaf een hele jonge leeftijd al last van mijn ADHD. Ik gebruikte al vanaf mijn achtste medicijnen voor mijn ADHD. Eigenlijk ging het ook met medicijnen lang niet altijd evengoed. En we hebben ook vaak gekeken naar andere oplossingen. 3 kwart jaar terug werden mijn ouders een keertje ’s avonds bij de buren uitgenodigd. De buren vertelden mijn ouders over neurofeedback, hun eigen zoon had het ook gedaan. Dat had hele positieve resultaten gehad. Mijn ouders zaten er een tijdje mee in hun hoofd tot ze het op een dag aan mij vertelden. Ik was natuurlijk meteen hartstikke enthousiast. Die drukte zat mij natuurlijk heel erg in de weg. Eigenlijk zat het bij bijna alles in de weg. Ik kon me niet goed concentreren op huiswerk dus mijn schoolresultaten gingen ook achteruit.

Op een avond hebben mijn ouders gewoon een keer telefonisch contact gehad met meneer Verment. We konden al meteen de volgende zaterdag komen. Meneer Verment heeft alles tot in detail uitgelegd waarna we begonnen met mijn eerste EEG scan.
De keer daarna kwam ik voor mijn echte eerste sessie. Dat was een hele bijzondere ervaring. Normaal gesproken was het in mijn hoofd een slagveld van gedachten maar nu na de eerste sessie leek het meer op een yogaclub. Alles in mijn hoofd was heel kalm en rustig. Mijn ouders konden het in eerste instantie nog niet echt merken maar ik zelf al wel. Al na de eerste sessie!!
De sessies gingen door en door en het ging steeds beter, en mijn ouders en de omgeving van mij ging het ook opmerken. Soms dachten de leraren zelf dat ik niet in het lokaal zat om dat ik plaats van veel lawaai te maken gewoon geconcentreerd met mijn werk bezig was. Na zo’n 15 sessies ging het eigenlijk weer een beetje minder goed. Ik was weer drukker en ook weer meer impulsief. Oud en nieuw vierden we dit jaar niet in ons eigen dorp, maar we gingen oud en nieuw bij mijn zus vieren. Ik had die ochtend zelf wel medicijnen ingenomen maar niet voor de volgende dag en mijn ouders waren het ook vergeten. En zat dus niets anders op dan gewoon te accepteren dat ik geen medicijnen kon nemen! Eigenlijk ging het de volgende ochtend goed. Zelfs beter dan anders dus we dachten laten we het de volgende ochtend ook maar proberen. De volgende ochtend ging ook heel goed. Het ging eigenlijk veel beter dan met de medicijnen.
Na het weekend toen de scholen weer begonnen zijn we ook door gegaan en ook op school ging het tot onze verrassing hartstikke goed. We hebben de leraren op school expres niet verteld dat ik geen medicijnen meer innam. (Terwijl ze de afgelopen jaren vaak tegen me hebben gezegd: |Peter, heb je je medicijnen vergeten in te nemen? En dat vond ik niet leuk!) Toen ik zo’n 4 week geen medicijnen gebruikt had is mijn moeder op de ouder-spreekavond naar school gegaan en heeft het aan 2 leraren verteld. Ze stonden helemaal perplex. Ze vertelden mijn moeder ook dat ze vonden dat het zo goed ging op school met mij! Ondanks dat ik dus geen medicijnen meer gebruikte.
Ik merkte zelf dat ik rustig genoeg was om geen medicijnen meer te hoeven gebruiken maar ik wist zelf al wel meteen dat het nog beter kon. Dus heb ik het er met mijn ouders over gehad en we hadden besloten om nog 10 sessies te doen. Na die 10 sessies was ik zo rustig dat meer niet nodig was. Samen heb ik 30 sessies gehad.
Ik ben heel blij dat er mensen bestaan zoals meneer Verment die zulke chronische problemen in een paar maand kunnen verhelpen!!!

Moeder van Jan (hoort bij voorbeeld PDD-NOS 1)

Na 5 sessies, snel al eerste effecten te zien
Hieronder even wat opmerkingen van mijn kant daarover, nav reacties van hem: Volgens Jan reageert hij minder snel met boosheid of schelden. Hij voelt minder stress in zijn hoofd wanneer dingen niet lukken. Hij geeft aan dat hij op school dan bij bijv. rekenen gewoon sommen overslaat (ipv blokkeren), wanneer hij denkt dat ze onmogelijkte maken zijn. Thuis hebben we de indruk dat Jan meer hebben kan, hij reageert rustiger, niet meteen boos/verdrietig/schelden etc. En wanneer hij explodeert, gebeurt dat pas later 'in het proces'. Maar motorisch gezien is hij wel erg druk. Hij rent/vliegt en is zeer beweeglijk.
Zijn juf gaf de volgende reactie aan mij door: Ik kan nog niet heel veel zeggen over verandering in zijn doen. Maar nu je zo dingen noemt herken ik wel wat dingen. Wat hij zelf vertelt zie ik ook wel. Hij lijkt minder snel tegen zijn grenzen aan te lopen, en als hij iets niet begrijpt gaat hij rustig verder. In de klas werkt hij rustig, tijdens momenten van binnenkomen, bijv. na de pauze rent hij nog wel eens achter kinderen aan, maar ja anderen kunnen hem ook druk maken, dus wat mij betreft is dat nog niet een heel duidelijk signaal. Wel is het zo dat hij dan meer aanspreekbaar is dan eerder. Op het plein hebben ze de afgelopen tijd redelijk ruwe spelletjes gespeeld ik vind het heel opvallend dat dat zo goed ging met Jan. Hij is geen moment gestopt met het spel, heeft ook geen moment geklaagd of is niet boos geworden. In vergelijking tot eerder zijn er veel minder tot geen, voorvallen op het plein. Ik blijf het in de gaten houden."

Na 15 sessies, sterke effecten merkbaar door omgeving
"van Jans juffen heb ik nog reactie gekregen - heel positief. Bij deze geef ik die ook aan jou door: Ik vind dat je op drukke momenten in de groep goed kunt zien dat het beter gaat met Jan. Donderdag middag gingen we met 26 kinderen bezig met papier maché, hij ging lekker zijn eigen gang, met zijn handen in de smurrie! Toen hij klaar was ging hij uit zichzelf andere kinderen helpen. Geweldig om te zien. Goed om te horen dat het zo goed gaat, want ik merk bij mezelf dat ik Jan wat minder in de gaten houd dan eerder, doordat het ook zo goed gaat. Ik had de afgelopen week ook twee dingen die me opvielen. Op maandag kwam Jan een beetje verdrietig, maar heel rustig naar me toe in de klas en vertelde dat N. zijn pet had afgepakt. Jan:"Ik denk dat N. niet weet dat ik nu niet meer zo druk doe door de neurofeedback, maar hij deed heel gek, net of hij mij was zoals ik eerst deed, maar dat doe ik niet meer." Alleen al het feit dat hij daar op deze manier mee komt is heel bijzonder. Als ik me even voorstel hoe dat een paar maanden geleden was gebeurd dan was Jan helemaal mee gegaan met N's gekke gedrag en had er waarschijnlijk nog een schepje bovenop gedaan. Tijdens de rt heb ik ook met verbazing naar hem gekeken. Hij zit zo rustig bij me. Zijn gezicht en ogen staan ook veel rustiger en het gedraai op zijn stoel is helemaal weg. Ik vind dit echt verbazingwekkend en hoop dat het zo door gaat. Super gewoon."

Na 20 sessies, tijdelijke terugslag door vertrekken van een juf
"ik wil even iets doorgeven over de situatie rond Jan. Ik vind het sinds Pasen (eigenlijk al een week ervoor) minder gaan. Ik had eerder al doorgegeven dat hij voor Pasen te horen kreeg dat zijn begeleider/juf weg gaat hij en hij daar van slag van is. We begonnen toen ook om thuis de woonkamer opnieuw te verven (is allang weer klaar). Half april hadden we 3 verjaardagen hier thuis in 1 week. Al met al best veel drukte. Hij is er gewoon heel druk van en onrustig! Gisteravond (zijn zusje had die middag een verjaardagsfeestje- dus een drukke middag) begon hij ook te huilen en gaf aan dat hij zich al weken weer zo druk in zijn hoofd voelde. Hij was er heel verdrietig van! Vanmorgen op school weer weggelopen in de pauze vanwege een kleine onenigheid, wat hij dan niet aan kan ('ik was zo gestressd in mijn hoofd'). En het afscheid van zijn juf komt dichterbij, en daar kan hij zo moeilijk mee om gaan! Anderszijds gaf zijn juf vanmorgen aan dat bij de entreetoets Jan eea verkeerd had ingevuld. Hij reageerde daar vrij rustig op, moest veel uitgummen en opnieuw invullen. We hadden het idee dat dat een half jaar geleden heel anders zou zijn gegaan (met veel blokkades etc). Over het algemeen kan ik toch zeker wel aangeven dat het veel beter is geweest. Ik denk dat het naderend afscheid van zijn juf veel onrust geeft, waardoor hij veel minder aan kan. En dat alles bij elkaar hem, dat veel drukte geeft, zowel in zijn handelen als in zijn hoofd. De afgelopen weken heeft hij maar 1 behandeling per week gehad, door verschillende omstandigheden in onze huis agenda in combinatie met feestdagen. Morgen komen we weer, en ik hoop dat we dan weer 2 afspraken per week kunnen maken. Morgen zal de 29ste keer zijn. Hoe kijk jij aan tegen het vervolg? Het naderend afscheid van zijn juf zal onrust blijven geven, en ik ben bang dat die onrust duren zal tot aan de zomervakantie. (hoop het uiteraard van niet...). Heb jij hier ervaring mee? Wat voor impact zoiets hebben kan, en hoe lang verwerking duren kan? Want het ging zo goed...."

Na 38 sessies, herstel na terugslag
ik heb even wat vraagjes: Ik heb sterk de indruk dat we met Jan de goede kant weer op gaan. Hij heeft vorige week schoolreisje gehad, en is met school naar een uitvoering van het Noord Nederlands Orkest geweest. Vrijdagmiddag had hij toen wel 'ogen op steeltjes', maar toch heeft hij dat heel goed gedaan (zonder excessen). Het weekend zijn we nog naar een musical geweest (van het koor van mijn man). En ook dat ging goed. Hij leest ondertussen dan Donald Duck pockets, maar kan dan wel die lange zit maken, met veel muziek om hem heen. Hij is momenteel weer ontspannen, kan meer hebben, maar wel druk/blij. In vergelijking met de afgelopen dip vind ik dit goed gaan.
- Mogen we nu verwachten dat hij bij een event. volgende teleurstelling (die er toch zijn in het leven) daar beter mee om kan gaan? Of sneller weer uit de dip komt? - En hoe zie jij de komende periode met behandelingen? Vanmiddag zijn we voor de 38ste keer geweest. Is het een idee om nog door te gaan tot aan de zomervakantie (nog 4 weken school, en dan zijn we nog 2 weken thuis voordat we op vakantie gaan). Of schat jij in dat er nog meer behandelingen nodig zijn?

Drie maanden na de behandeling
Even over Jan: het gaat heel erg goed met hem!!! De zomervakantie ging heel ontspannen en de start van het schooljaar ook boven verwachting goed! Dat waren we zo niet gewend... Gedachten als wachten tot het fout gaat...hadden we toen wel. Maar het gaat en blijft goed gaan. Zowel op school als ook thuis. Hij zegt zelf ook dat hij heel rustig in zijn hoofd is en dat alles goed gaat (wat hij zelf heel blij vertellen kan...) Natuurlijk blijven er werkpunten, maar hij kan veel beter en meer ontspannen met de dingen omgaan. Super allemaal he? We denken dan ook elke keer met veel dankbaarheid terug aan wat jij, en Mundy, voor hem hebben gedaan! Het was een bijzondere periode, waar we met veel dankbaarheid aan zullen terugdenken!

Kirsten

Hallo, ik ben Kirsten. Ik ben 12 jaar en ben begonnen bij Neurobics toen ik 10 was. Ik heb Gilles de la Tourette en ADHD en was erg warrig in mijn hoofd. Niks was overzichtelijk, ik kon niet goed plannen en was erg impulsief. Na ongeveer 1,5 jaar neurofeedback te hebben gedaan, zijn al deze kenmerken verdwenen of bijna verdwenen.

Ik kan nu beter plannen, voel me rustiger in mijn hoofd en denk eerst beter na voor ik iets zeg of doe. Ook de mensen in mijn leefomgeving hebben mijn veranderingen gemerkt. Ik vond de mensen bij Neurobics ook mega-aardig! Ik hoop dat degene die zich hierin herkent, ook besluit neurofeedback te gaan doen, want mij heeft het heel erg geholpen.

Emma

De neuronfeedback vond ik heel vermoeiend. Ik heb veel meer dan 20 sessies gehad. Ik weet alleen niet meer hoeveel precies. Zelf merk ik geen verandering. Mijn omgeving vind me rustiger geworden. Op school zei mijn remedial teacher dat ik vooruitgang boekte. Uiteindelijk ben ik een schoolniveau hoger geeindigt, dan verwacht werd. Ook nog met hele hoge cijfers.

Uitindelijk heeft het een hele duidelijke invloed gehad op mijn licht autistische aard. Ik heb minder last van barricades. Ik ben zelfverzekerder geworden. Sindsdien praat ik mee in een vertrouwde groep.

Emma en Robert

Met Emma gaat het steeds beter met lezen ze leest makkelijker door kan beter automatiseren en heeft bijna geen hoofdpijn meer. Op school merken ze dat ze minder moe is en wij thuis merken dat ook.Emma zegt dat haar hoofd niet meer vol is.

Bij Robert merken wij dat zijn lezen ook beter gaat en dat hij ook veel minder vermoeid raakt van lezen. Zijn automatiseren met lezen begint te ontwikkelen wat hij voorheen niet deed. Door deze ontwikkeling wordt lezen leuker voor ze dus zijn wij tevreden met de resultaten.