Peter (hoort bij ADHD voorbeeld 2)
Laat ik mezelf eerst even voorstellen. Ik ben Peter en ik ben 16 jaar oud. Ik heb vanaf een hele jonge leeftijd al last van mijn ADHD. Ik gebruikte al vanaf mijn achtste medicijnen voor mijn ADHD. Eigenlijk ging het ook met medicijnen lang niet altijd evengoed. En we hebben ook vaak gekeken naar andere oplossingen. 3 kwart jaar terug werden mijn ouders een keertje ’s avonds bij de buren uitgenodigd. De buren vertelden mijn ouders over neurofeedback, hun eigen zoon had het ook gedaan. Dat had hele positieve resultaten gehad. Mijn ouders zaten er een tijdje mee in hun hoofd tot ze het op een dag aan mij vertelden. Ik was natuurlijk meteen hartstikke enthousiast. Die drukte zat mij natuurlijk heel erg in de weg. Eigenlijk zat het bij bijna alles in de weg. Ik kon me niet goed concentreren op huiswerk dus mijn schoolresultaten gingen ook achteruit.
Op een avond hebben mijn ouders gewoon een keer telefonisch contact gehad met meneer Verment. We konden al meteen de volgende zaterdag komen. Meneer Verment heeft alles tot in detail uitgelegd waarna we begonnen met mijn eerste EEG scan.
De keer daarna kwam ik voor mijn echte eerste sessie. Dat was een hele bijzondere ervaring. Normaal gesproken was het in mijn hoofd een slagveld van gedachten maar nu na de eerste sessie leek het meer op een yogaclub. Alles in mijn hoofd was heel kalm en rustig. Mijn ouders konden het in eerste instantie nog niet echt merken maar ik zelf al wel. Al na de eerste sessie!!
De sessies gingen door en door en het ging steeds beter, en mijn ouders en de omgeving van mij ging het ook opmerken. Soms dachten de leraren zelf dat ik niet in het lokaal zat om dat ik plaats van veel lawaai te maken gewoon geconcentreerd met mijn werk bezig was. Na ongeveer 15 sessies ging het eigenlijk weer een beetje minder goed. Ik was weer drukker en ook weer meer impulsief. Oud en nieuw vierden we dit jaar niet in ons eigen dorp, maar we gingen oud en nieuw bij mijn zus vieren. Ik had die ochtend zelf wel medicijnen ingenomen maar niet voor de volgende dag en mijn ouders waren het ook vergeten. En zat dus niets anders op dan gewoon te accepteren dat ik geen medicijnen kon nemen! Eigenlijk ging het de volgende ochtend goed. Zelfs beter dan anders dus we dachten laten we het de volgende ochtend ook maar proberen. De volgende ochtend ging ook heel goed. Het ging eigenlijk veel beter dan met de medicijnen.
Na het weekend toen de scholen weer begonnen zijn we ook door gegaan en ook op school ging het tot onze verrassing hartstikke goed. We hebben de leraren op school expres niet verteld dat ik geen medicijnen meer innam. (Terwijl ze de afgelopen jaren vaak tegen me hebben gezegd: Peter, heb je je medicijnen vergeten in te nemen? En dat vond ik niet leuk!) Toen ik zo’n 4 week geen medicijnen gebruikt had is mijn moeder op de ouder-spreekavond naar school gegaan en heeft het aan 2 leraren verteld. Ze stonden helemaal perplex. Ze vertelden mijn moeder ook dat ze vonden dat het zo goed ging op school met mij! Ondanks dat ik dus geen medicijnen meer gebruikte.
Ik merkte zelf dat ik rustig genoeg was om geen medicijnen meer te hoeven gebruiken maar ik wist zelf al wel meteen dat het nog beter kon. Dus heb ik het er met mijn ouders over gehad en we hadden besloten om nog 10 sessies te doen. Na die 10 sessies was ik zo rustig dat meer niet nodig was. Samen heb ik 30 sessies gehad.
Ik ben heel blij dat er mensen bestaan zoals meneer Verment die zulke chronische problemen in een paar maand kunnen verhelpen!!!
Ouders van Martijn
We zijn erg tevreden over de manier waarop onze zoon behandeld is door Roland en zijn medewerkers. Onze zoon werd direct op zijn gemak gesteld en er werd een programma op maat gemaakt. Dit sloot aan bij zijn interesses waardoor hij nooit met tegenzin naar de sessies ging.
Jeremy
Jeremy is tijdens ieder vergadering op school een veel besproken jongetje; Is hij leerbaar genoeg? Hoe kunnen we zijn leervaardigheden beter tot ontwikkeling laten komen?
Recente verbeterpunten genoemd door leerkracht: Jeremy zijn docent vertelde dat alle leerkrachten van zijn ateliers ondertussen hebben aangegeven (spontaan, zonder van de therapie af te weten) hoe goed het nu op school gaat. Hij is gedreven, uitbundig en geeft aan hoe gezellig hij het op school vindt, zowel aan zijn juf als thuis. Ook de leerkracht van gym geeft aan hoe goed het verloopt, hetgeen aangeeft dat hij zich ook in de groep, op sociaal niveau beter kan aanpassen.
Hetgeen hem nog wel bezig houdt is het freubelen met verschillende spulletjes die op dat moment voor handen zijn. Bijv. als iemand een verhaal vertelt of als ze in een kringgesprek zitten, dan kan hij zijn aandacht daar niet bij houden. Thuis zie ik hem met regelmaat aan zijn vingers trekken, dit is een van de fases waar hij nu doorheen gaat.
Bea
Door de 20 sessies neurofeedback ben ik me beter gaan concentreren en funktioneert mijn geheugen beter (b.v. op woorden komen). Daarnaast merkte ik dat ik me er vrolijker en opgeruimder door ging voelen. Ik heb het contact met Ronald en de andere medewerkeres als prettig en gemoedelijk ervaren.
Moeder van Piet
Piet is al meer dan 7 jaar ziek. Hij heeft allerlei onderzoeken ondergaan bij het GGZ en is opgenomen geweest op een psychiatrische afdeling. Op dit moment ligt hij al 1,5 jaar roerloos in bed. Hij is kortgeleden neuropsychologisch getest en daar is een leerstoornis vastgesteld. Er is geen behandeling mogelijk omdat hij daarvoor te depressief is. Piet functioneert ongeveer op nivo 0. Na het onderzoek is geconcludeerd dat er geen enkele andere optie meer is dan Piet gedwongen op te laten nemen in een psychiatrische inrichting, omdat hij niet in staat is de juiste behandeling te ondergaan. Bij een gedwongen opname zou hij dan medicatie moeten nemen, om van de depressie te genezen, voordat hij verdere behandeling zou kunnen ondergaan i.v.m. de leerstoornis. In het verleden heeft hij echter ook al antidepressiva geprobeerd. Hij is niet in staat tot wat dan maar ook, omdat zijn depressie zo erg is, dat hij helemaal niets meer kan. Wij zijn radeloos. En toch willen we doorvechten. Als het echt niet anders meer kan, zullen we hem gedwongen laten opnemen.
- Na 15 sessies neurofeedback
Het is nu 4 weken later en Piet heeft 15 sessies gehad. Na 3 sessies begon hij te veranderen. Op dit moment slaapt hij ’s nachts en is overdag wakker. Zijn depressie is goeddeels verdwenen. Hij ontbijt in de morgen ( heeft hij 4 jaar niet gedaan). Als hij wakker wordt (ik wek hem om 9 uur) wordt hij snel wakker, gaat overeind zitten en praat (!). Hij neemt 1 Prozac, drinken en een boterham. Hij is vrolijk. Hij gaat weer met me tennissen. Hij krijgt belangstelling voor andere mensen. Hij gaat soms op bezoek. Hij is niet ingestort toen zijn geliefde poes werd overreden, maar gaat goed met dit verlies om. Hij heeft het huis voor me gestofzogen. Hij zorgt voor en speelt met de nieuwe poes. Hij gaat mee boodschappen doen. Hij gaat mee muren sauzen in de nieuwe flat van een vriendin. Hij verzorgt zich beter. Hij vraagt voor het eerst in 4 jaar om nieuwe kleren. Hij zit niet meer elke avond voor de computer.
En ga zo maar door!
Het is NIET te geloven hoe hij is veranderd. Ik zie mijn kind terug, het kind van voor de depressie. Die leuke, vrolijke, sociale jongen, die helemaal weg was! Hij is terug!
Willy
Jarenlang ben ik aan de anti-depressiva geweest, en nu had ik een ernstige burn-out met een zware depressie. Weer medicatie, wel andere, en moest stoppen met de oude medicatie, maar knapte er niet erg van op. Had ook erg veel moeite om van de oude medicatie af te komen, erg veel ontwenningsverschijnselen. Toen via via gehoord over neuro-feedback en heb het toen opgezocht op internet. Alles doorgelezen en me aangemeld, kijken of ik hier baat bij zou kunnen hebben. Het was allemaal vreemd voor mij en kon me haast niet voorstellen dat het kijken naar een film, de concentratie en de geluidjes die tijdens het zien te horen krijgt, een effect zou hebben. Dus eigenlijk best sceptisch er tegenover staan. Maar in het begin merkte ik al wat veranderingen, het hele zware somber zijn verdween iets, en ik had niet zo erg moeite om het oude medicijn te minderen.
Het hele traject door lopen, ongveer 20 sessies gehad. Af en toe wat terugval, maar dan probeerde Roland een andere plaats op mijn hoofd en had dat weer een goede uitwerking. Hierdoor werd het effect van de training nog sterker. Meestal na 20 sessies wordt er weer een Q-eeg gemaakt en bij iedereen is niet altijd veel verschil te zien, vergeleken met de eerste Q-eeg.
Op deze technische dingen ga ik niet op in, dat is Roland zijn werk, voor mij erg belangrijk, dat ik het resultaat ook daadwerkelijk voelde in mijn hoofd en lichaam. Ik ben rustiger geworden en niet meer zo zwaar op de hand, kan weer genieten van de dingen om me heen en dat is me heel wat waard. Momenteel zijn alle depressieve klachten verdwenen. Kan het iedereen aanbevelen en daar naast is er altijd nog het vriendelijke ontvangst van de beide heren en altijd ruimte voor gesprek en veranderingen, om te kijken of je daar meer baat bij hebt. Ik ben er dus heel tevreden over en blij met het eindresultaat!
Linda
Het is alweer drie jaar geleden dat ik neurofeedback sessies heb gevolgd. Ik had last van angst en was zenuwachtig op momenten dat dat eigenlijk niet nodig was. Ik ben een gevoelig persoon en dat brengt met zich mee dat ik snel van slag ben, maar op een gegeven moment werd het angstig zijn te erg. Voor mijn studie moest ik presentaties geven en dat leek voor mij gewoon onmogelijk.
Ik ben in therapie geweest bij een psycholoog, zonder veel effect. Het praten over mijn probleem leek zo ver weg te staan van het probleem zelf. Ik heb kalmerende medicijnen geprobeerd waar ik duizelig van werd, dat was ook niet de oplossing. Ik heb ook Reiki behandelingen gehad bij een natuurgenezer, dat gaf nieuwe inzichten, maar hielp op de korte termijn ook niet veel.
Mijn zus attendeerde mij op de neurofeedback methode, zij kende iemand die zich liet behandelen tegen migraine. Via de site van neurobics heb ik veel informatie gevonden en het leek mij een interessante methode, nu kon de angst misschien aangepakt worden bij de kern, een echte oplossing dus.
Ik heb een afspraak gemaakt en uit mijn QEEG bleek dat er gebieden waren die verbeterd konden worden. Mijn angst werd op papier door een computer erkend, dat was al heel wat!
De eerste paar sessies waren erg onwennig, ik wist niet zo goed wat de bedoeling was, ook al was dat niet erg. Je probeert toch iets te doen, maar wat? Na een paar sessies had ik het in de gaten, het leek wel mediteren, ik werd er erg rustig van. Vooral de sessies met muziek vond ik erg prettig. Mijn doel was om het volume goed te houden. Ik begon ook dingen in mijn hoofd te voelen, al was dat moeilijk te omschrijven. Wat ik vooral prettig vond was de ontspanning, geen emotioneel beladen gesprekken, maar in alle rust werken aan het probleem.
Ik heb zo’n twintig sessies gehad. In het begin waren de sessies erg indrukwekkend, er gebeurde merkbaar veel in mijn hoofd, daarna werden de sessies wat rustiger. Een eind QEEG liet zien dat mijn kritieke gebieden nu mooi groen gekleurd waren. Op papier werkten mijn hersenen nu veel evenwichtiger.
Deze goede uitslag kon ik meteen in de praktijk testen met een presentatie voor mijn studie. En misschien klinkt het onwaarschijnlijk, maar mijn ergste angst was verdwenen. Natuurlijk was ik nog wel zenuwachtig, maar ik was niet meer lamgeslagen van de angst en ik kon een (voor mijn doen) goed verhaal houden. Na mijn presentatie kreeg ik te horen dat ik zelfverzekerd over kwam.
Dit was voor mij een doorbraak. Dit was eindelijk een goede ervaring waarmee ik vooruit kon.
Ik ben nu drie jaar verder en heb nog steeds profijt van de sessies van toen. Mijn ergste angst is verdwenen, ik ben rustiger, zelfverzekerd en kan meer genieten.
Wim
Ik ben een man van 41 jaar oud, en kamp al jaren met vermoeidheid, concentratie, slapeloosheid en ontspanning problemen.Ik loop er nu ongeveer zo’n 10 tot 15 jaar mee rond en heb van alles geprobeerd om het beter te maken, en ben nog bezig
Op een dag kwam Ik op de website van Neurobics terecht en dacht , waarom niet Ik heb nu al zoveel geprobeerd kan dat er ook nog wel bij. In eerste Instantie stond Ik er nogal sceptisch tegenover, en dacht zal allemaal wel met die hersens golven Ik snap er niets van.Maar na ongeveer tien sessies begon Ik al veel beter te slapen s’nachts en dit bleef warempel zo.Iets later ,na ongeveer twintig sessies, merkte Ik opeens, rijdend onderweg naar huis, dat Ik me Ineens heel ontspannen begon te voelen. Ik dacht ja dat gevoel moet Ik proberen vast te houden.Helaas heb Ik mijn sessies moeten afbreken door het kostenplaatje.
Maar zal zeker als het weer kan, een paar sessies gaan volgen bij neurobics, daar het allemaal niet In een keer weg kan zijn natuurlijk, en het veel tijd nodig heeft om na al die jaren zich weer te herstellen.Ik zal zeker mensen met slaap problemen en/of ontspanning problemen willen aanraden, om In ieder geval tien sessies te proberen Ik kan u verzekeren dat de slaap probleem heel snel verdwijnt.
Lieke
Een jaar geleden ben ik in een paranoide psychose (schizofrenie van het paranoide type) geraakt en opgenomen geweest in een psychiatrische inrichting van de GGZ. Mijn hersenen hadden een behoorlijke opdonder gekregen en het bleef maar golven in mijn hoofd. Een psychiater had me verteld dat mijn hersenen versleten waren door de psychose en dat dit onherstelbaar was. Na mijn ontslag moest ik medicijnen (voor altijd) blijven nemen, maar ik voelde me daardoor helemaal afgesloten van mijn gevoel en afgevlakt. Omdat ik ook last had van Torticollis met tremor, schudden met mijn hoofd), werd dit door de medicijnen nog erger. Tegen het advies in van de psychiater was ik al langzaam aan gestopt met de medicijnen, omdat ik weet dat het ontzettend slecht is voor het lichaam,met al zijn bijwerkingen en vertrouwen heb dat veel ziektes te genezen zijn. In januari 2001 ben ik met de Q.E.E.G. behandelingen begonnen. Uit het E.E.G.bleek dat de frequenties van mijn hersenen veel te laag waren.Na diverse behandelingen ging ik me steeds beter voelen. Het uiteindelijke resultaat na p.m. 28 behandelingen om de juiste balans te vinden,was echt geweldig.. IK kon steeds weer beter denken en nauwelijks nog trillen met mijn hoofd. Het mediteren ging ook weer een stuk beter, waardoor ik zelfs helemaal in de diepte van mezelf kon komen, de barriere's waar ik nooit doorheen kon gaan, waren opeens helemaal weg. Een heel helder inzicht over mijn hele leven kwam boven. Ik ben Roland en Mundy heel erg dankbaar voor hun proffesionele en liefdevolle begeleiding.
Linda
Mijn hoofd en ik
Na twee burn-outs en een diagnose ADD en PDD-NOS zat ik afgekeurd thuis. Toen eenmaal de eerste ellende achter de rug was, ben ik weer gaan studeren. Het was nog wel een stap, want inmiddels was ik over de vijftig, maar toen ik eenmaal bezig werd, werd het steeds leuker. Alleen dat hoofd. Als ik een tekst had die me niet interesseerde dan waren mijn gedachten binnen 30 minuten ergens anders. Dan moest ik even de trap op en af. Zo niet dan viel ik botweg in slaap. Als je op die manier filosofie moet doen dan gaat dat veel tijd kosten. Ik had ook erg veel last van warrig en chaotisch gedrag en soms hyperfocus. Ik ben zelfs eens met een mes bedreigd zonder het te merken. Kortom wel wat zaken waar ik wel eens van af wilde.
Na wat googlen op internet kwam ik Neurofeedback en Neurobics in Groningen tegen. Dat leek me een mogelijke oplossing. Het bleek na een tip van Roland Vermeent ook nog eens via een verzekering betaald te kunnen worden ook. Na een beginmeting van mijn hersenen en een gesprek met Roland ben ik begonnen. Ik was nog wel wat aarzelend, want ik ben ook dichter en die creativiteit wilde ik beslist niet kwijt. Mijn associatieve kernen achter in mijn hoofd, de alfagolven bleken dan ook voluit actief. De rest van mijn hoofd deed er echter het zwijgen toe.
In de loop van een klein jaar ben ik de gebieden gaan trainen die niet goed functioneerden. Tijdens het kijken van films, het luisteren naar muziek kregen mijn hersenen feedback over hun prestaties. Soms, vooral in de laatste periode, toen ik op evenwicht trainde, was er een training met alleen tonen. De allereerste trainingen waren gericht op het activeren van bètagolven via de SMTP en later kwamen er ander trainingen bij. De laatste training was gericht op evenwicht in mijn hoofd, de gamma training.
Het lukte me steeds beter om me te concentreren en wat ook een zeer prettig bijeffect was, was dat ik er stabieler van werd. Ik was minder snel van slag en voelde me minder snel aangevallen. Mijn zus en mijn vrienden merkten op een gegeven moment op dat ik beter luisterde en rustiger reageerde. Ik ben op dit ogenblik veel helderder en meer naar buiten gericht. Ik ben blij dat ik dit gedaan heb. En dichten? De dichtader functioneert nog steeds. Mijn hoofd kan wat het kon, maar het heeft inmiddels ook andere mogelijkheden gekregen. Het werkt beter.
Moeder van Jan (hoort bij voorbeeld PDD-NOS 1)
- Na 5 sessies, snel al eerste effecten te zien
Hieronder even wat opmerkingen van mijn kant daarover, nav reacties van hem: Volgens Jan reageert hij minder snel met boosheid of schelden. Hij voelt 'minder stress' in zijn hoofd wanneer dingen niet lukken. Hij geeft aan dat hij op school dan bij bijv. rekenen gewoon sommen overslaat (ipv blokkeren), wanneer hij denkt dat ze 'onmogelijk' te maken zijn. Thuis hebben we de indruk dat Jan meer hebben kan, hij reageert rustiger, niet meteen boos/verdrietig/schelden etc. En wanneer hij explodeert, gebeurt dat pas later in het proces. Maar motorisch gezien is hij wel erg druk. Hij rent/vliegt en is zeer beweeglijk.
Zijn juf gaf de volgende reactie aan mij door: Ik kan nog niet heel veel zeggen over verandering in zijn doen. Maar nu je zo dingen noemt herken ik wel wat dingen. Wat hij zelf vertelt zie ik ook wel. Hij lijkt minder snel tegen zijn grenzen aan te lopen, en als hij iets niet begrijpt gaat hij rustig verder. In de klas werkt hij rustig, tijdens momenten van binnenkomen, bijv. na de pauze rent hij nog wel eens achter kinderen aan, maar ja anderen kunnen hem ook druk maken, dus wat mij betreft is dat nog niet een heel duidelijk signaal. Wel is het zo dat hij dan meer aanspreekbaar is dan eerder. Op het plein hebben ze de afgelopen tijd redelijk ruwe spelletjes gespeeld ik vind het heel opvallend dat dat zo goed ging met Jan. Hij is geen moment gestopt met het spel, heeft ook geen moment geklaagd of is niet boos geworden. In vergelijking tot eerder zijn er veel minder tot geen, voorvallen op het plein. Ik blijf het in de gaten houden.
- Na 15 sessies, sterke effecten merkbaar door omgeving
van Jans juffen heb ik nog reactie gekregen - heel positief. Bij deze geef ik die ook aan jou door: Ik vind dat je op drukke momenten in de groep goed kunt zien dat het beter gaat met Jan. Donderdag middag gingen we met 26 kinderen bezig met papier maché, hij ging lekker zijn eigen gang, met zijn handen in de smurrie! Toen hij klaar was ging hij uit zichzelf andere kinderen helpen. Geweldig om te zien. Goed om te horen dat het zo goed gaat, want ik merk bij mezelf dat ik Jan wat minder in de gaten houd dan eerder, doordat het ook zo goed gaat. Ik had de afgelopen week ook twee dingen die me opvielen. Op maandag kwam Jan een beetje verdrietig, maar heel rustig naar me toe in de klas en vertelde dat N. zijn pet had afgepakt. Jan: Ik denk dat N. niet weet dat ik nu niet meer zo druk doe door de neurofeedback, maar hij deed heel gek, net of hij mij was zoals ik eerst deed, maar dat doe ik niet meer. Alleen al het feit dat hij daar op deze manier mee komt is heel bijzonder. Als ik me even voorstel hoe dat een paar maanden geleden was gebeurd dan was Jan helemaal mee gegaan met N's gekke gedrag en had er waarschijnlijk nog een schepje bovenop gedaan. Tijdens de rt heb ik ook met verbazing naar hem gekeken. Hij zit zo rustig bij me. Zijn gezicht en ogen staan ook veel rustiger en het gedraai op zijn stoel is helemaal weg. Ik vind dit echt verbazingwekkend en hoop dat het zo door gaat. Super gewoon.
- Na 20 sessies, tijdelijke terugslag door vertrekken van een juf
ik wil even iets doorgeven over de situatie rond Jan. Ik vind het sinds Pasen (eigenlijk al een week ervoor) minder gaan. Ik had eerder al doorgegeven dat hij voor Pasen te horen kreeg dat zijn begeleider/juf weg gaat hij en hij daar van slag van is. We begonnen toen ook om thuis de woonkamer opnieuw te verven (is allang weer klaar). Half april hadden we 3 verjaardagen hier thuis in 1 week. Al met al best veel drukte. Hij is er gewoon heel druk van en onrustig! Gisteravond (zijn zusje had die middag een verjaardagsfeestje- dus een drukke middag) begon hij ook te huilen en gaf aan dat hij zich al weken weer zo druk in zijn hoofd voelde. Hij was er heel verdrietig van! Vanmorgen op school weer weggelopen in de pauze vanwege een kleine onenigheid, wat hij dan niet aan kan ('ik was zo gestressd in mijn hoofd'). En het afscheid van zijn juf komt dichterbij, en daar kan hij zo moeilijk mee om gaan! Anderszijds gaf zijn juf vanmorgen aan dat bij de entreetoets Jan eea verkeerd had ingevuld. Hij reageerde daar vrij rustig op, moest veel uitgummen en opnieuw invullen. We hadden het idee dat dat een half jaar geleden heel anders zou zijn gegaan (met veel blokkades etc). Over het algemeen kan ik toch zeker wel aangeven dat het veel beter is geweest. Ik denk dat het naderend afscheid van zijn juf veel onrust geeft, waardoor hij veel minder aan kan. En dat alles bij elkaar hem, dat veel drukte geeft, zowel in zijn handelen als in zijn hoofd. De afgelopen weken heeft hij maar 1 behandeling per week gehad, door verschillende omstandigheden in onze huis agenda in combinatie met feestdagen. Morgen komen we weer, en ik hoop dat we dan weer 2 afspraken per week kunnen maken. Morgen zal de 29ste keer zijn. Hoe kijk jij aan tegen het vervolg? Het naderend afscheid van zijn juf zal onrust blijven geven, en ik ben bang dat die onrust duren zal tot aan de zomervakantie. (hoop het uiteraard van niet...). Heb jij hier ervaring mee? Wat voor impact zoiets hebben kan, en hoe lang verwerking duren kan? Want het ging zo goed....
- Na 38 sessies, herstel na terugslag
"ik heb even wat vraagjes: Ik heb sterk de indruk dat we met Jan de goede kant weer op gaan. Hij heeft vorige week schoolreisje gehad, en is met school naar een uitvoering van het Noord Nederlands Orkest geweest. Vrijdagmiddag had hij toen wel 'ogen op steeltjes', maar toch heeft hij dat heel goed gedaan (zonder excessen). Het weekend zijn we nog naar een musical geweest (van het koor van mijn man). En ook dat ging goed. Hij leest ondertussen dan Donald Duck pockets, maar kan dan wel die lange zit maken, met veel muziek om hem heen. Hij is momenteel weer ontspannen, kan meer hebben, maar wel druk/blij. In vergelijking met de afgelopen dip vind ik dit goed gaan.
- Mogen we nu verwachten dat hij bij een event. volgende teleurstelling (die er toch zijn in het leven) daar beter mee om kan gaan? Of sneller weer uit de dip komt? - En hoe zie jij de komende periode met behandelingen? Vanmiddag zijn we voor de 38ste keer geweest. Is het een idee om nog door te gaan tot aan de zomervakantie (nog 4 weken school, en dan zijn we nog 2 weken thuis voordat we op vakantie gaan). Of schat jij in dat er nog meer behandelingen nodig zijn?
- Drie maanden na de behandeling
Even over Jan: het gaat heel erg goed met hem!!! De zomervakantie ging heel ontspannen en de start van het schooljaar ook boven verwachting goed! Dat waren we zo niet gewend... Gedachten als wachten tot het fout gaat...hadden we toen wel. Maar het gaat en blijft goed gaan. Zowel op school als ook thuis. Hij zegt zelf ook dat hij heel rustig in zijn hoofd is en dat alles goed gaat (wat hij zelf heel blij vertellen kan...) Natuurlijk blijven er werkpunten, maar hij kan veel beter en meer ontspannen met de dingen omgaan. Super allemaal he? We denken dan ook elke keer met veel dankbaarheid terug aan wat jij, en Mundy, voor hem hebben gedaan! Het was een bijzondere periode, waar we met veel dankbaarheid aan zullen terugdenken!
Roelof
Zelf heb (had) ik een lichte vorm van pdd-nos, ik vond het moeilijk om gesprekken aan te gaan, vooral in groepsvorm. Het probleem zat hem voornamelijk in de concentratie. Na mijn eerste sessies merkte ik meteen al verschil, mijn zelfvertrouwen werd beter en het concentreren ging makkelijker. Zelf heb ik al heel wat sessie gehad, en ben op verschillende plekken op mijn hoofd behandeld, maar na mijn ervaring werkten de eerste +- 5 sessies het positiefst. Ik ben nu na ongeveer een jaar lang regelmatig heen geweest te zijn erg tevreden over het resultaat. Ook ben ik begonnen met het slikken van b-vitamines, en ik kan mezelf weer een normaal mens noemen! Ik zit weer lekker in mijn vel en heb minder moeite met gesprekken. Eerst moest ik van te voren vaak na denken wat ik wou gaan zeggen, en kwam ik dan soms nog niet uit mijn woorden. Nu komt het allemaal spontaan naar buiten, waar ik erg blij mee ben. Kortom ik kan het iedereen aanraden, en de methode werkt ook uitstekend.
Ingrid
Een aantal jaren van stress en spanningen zowel op het werk als in de prive situatie, had een burn out tot gevolg. Een gevoel van extreme vermoeidheid , niet meer kunnen concentreren, slecht kunnen slapen , tevens een vol druk gevoel in mijn hoofd. Op aanraden van een vriend die mij attent maakte op Neurobics contact opgenomen. Na de sessies te hebben gevolgd van neurobics werden de klachten al snel minder. Het vol drukkend gevoel in mijn hoofd is helemaal weg , kan mij weer helemaal concentreren op het werk. Ook de slaapproblemen zijn tijdens deze sessies helemaal verdwenen kan weer heerlijk doorslapen. In totaal heb ik maar 13 sessies nodig gehad om weer helemaal op de been te komen.
Berry
Hallo,
Voorgeschiedenis
Ik wil graag uitleggen wat mijn eerste indruk van Neurobics is geweest toen ik daar op 12 januari 2011 onder behandeling ben gekomen. Allereerst wil ik iedereen vertellen en dat mag ook iedereen weten, is dat ik al reeds 13 jaar in behandeling ben geweest bij diverse bekende reguliere geestelijke gezondheidsinstellingen. Ik heb al mijn hele leven forse geestelijke problemen.
De afgelopen 13 jaar heb ik dan ook alleen maar medicijnen voorgeschreven gekregen, vaak ook nog is de keuze voor een bepaald medicijn mijn eigen inbreng geweest!. Praten en in dialoog komen met de psychiater in de psychiatrische instelling was er niet bij, en alleen maar tegenwerking, nooit geen medewerking!
Totdat ik dus zoals bovengenoemde datum met mijn behandeling begon bij Neurobics in Groningen. Wat mijn beleving daar was, was echt heel bijzonder.
Mijn Neurobics ervaring
Wat ik direct aan het begin van de neurofeedback behandeling merkte bij Neurobics, was de openheid en toegangelijkheid van deze instelling. Naast het feit dat ik enorm veel baat heb gehad bij Neurofeedback, is gewoon de manier waarop ze mij behandelt hebben als mens en als patient heel erg fijn te noemen!.
Echt de omgekeerde wereld vergeleken bij de autoritaire reguliere medische wereld. Neurobics toont oprechte betrokkenheid en luistert ook naar de problematiek van de patient en past daar steeds de behandeling op aan of overlegt netjes met je. Zo hoort het, maar zo gaat het haast nergens. Daarnaast heb ik enorm veel aan de neurofeedback gehad. De reguliere psychiatrische instelling waar ik al 12 jaar onder behandeling was, kon geen
sluitende diagnose geven en modderde maar gewoon wat aan met me!, met alle gevolgen van dien. Zelfs de thuiszorg die ik kreeg gaf volmondig toe!!, dat ik een patient was met complexe problemen en deze instelling mij om die reden afwimpelde!!. Dus eigenlijk was ik onbehandelbaar.
Ik merkte na 3 sessie’s neurofeedback al, dat mijn ademhaling weer goed zat!!. Al 20 jaarlang zat mijn ademhaling boven in mijn keel. Dat was het eerste wat ik merkte!.. Daarnaast had ik enorm veel spierspanning op mijn voorhoofd, waardoor ik mijn ogen heel moeilijk kon sluiten. Ik heb daarop met een apparaat van Neurobics thuis
getraind een aantal weken, waarna de spierspanning weg zakte en ik mijn ogen weer normaal kon sluiten.
Ik was mijn hele leven enorm nerveus en zenuwachtig. Was een echte neuroot, en praatte zo snel in een gesprek dat alle samenhang in mijn verhaal ontbrak.Met name de ernstige nerveusiteit was zo ernstig dat ik niet meer op durfde te komen voor mezelf. Vaak als ik te maken kreeg met moeilijke of arrogante en lastige mensen?,…dan klapte ik finaal dicht. Dus deze nerveusiteit was voor mij een enorme blokkade om nog goed te kunnen functioneren op het werk!. Ik kon hier simpelweg niet meer mee werken en ben dan ook al 10 jaar afgekeurd.
Na ongeveer 12 sessie’s neurofeedback merkte ik, dat de nerveusiteit (die eigenlijk bij een angststoornis thuishoort!!) in zijn geheel verdwenen was!. Ik durf nu eindelijk voor mijn eigen belangen op te komen, zonder dat daar een blokkade van angst en nerveusiteit voor zit!. Dus voor mij was dit dan ook zeer belangrijk en goed nieuws!.
Wat ik ook merkte, was dat mijn snelle manier van praten rustiger werd. Bij Neurobics is door middel van een QEEG inzichtelijk gemaakt dat ik een veel te hoge Betha activiteit had, wat ook klopte, gezien het drukke praten als symptoom.
Er is volop getraind om de hoge bethagolven omlaag te krijgen met als resultaat, dat ik nu als ik praat met iemand, er gemoedrust is tijdens het praten, in plaats van spanning en stress tijdens het praten!. Ik praat stukken rustiger en ben veel coherenter in een gesprek. Wanneer ik nu praat, dan is de samenhang in mijn verhaal goed te volgen, wat vroeger niet zo was!.
Ook is er continu veel navraag gedaan door Neurobics omtrent mijn klachten en of er verbetering kwam na een aantal sessie’s. Ik kon zelf goed aangeven wat er verbeterde en wat juist niet, waardoor Neurobics steeds de neurofeedback behandeling aanpaste. Gewoon allemaal heel netjes en secuur.
Ook merkte ik weer telkens dat de drempel arts-patient er gewoon helemaal niet is!!. Je wordt bij Neurobics als gelijkwaardige behandelt en er wordt echt naar je geluisterd als patient. Doordat er goed naar mijn klachten is gekeken en geluisterd, ben ik nu echt gelukkig het grootste deel van mijn forse klachten kwijt!. Veel lastige klachten die door de reguliere (geestelijke)gezondheidszorg nooit op waren gelost.
Het slapen is ook een stuk beter geworden, maar was helaas niet helemaal op te lossen met neurofeedback.
Dat bleek bij mij moeilijker op te lossen als gedacht, maar dat is voor ieder persoon uniek. Het kan heel goed zijn, dat dit bij een ander iemand met slaapproblemen wel goed uitpakt! en wel is op te lossen met neurofeedback. Voor wat betreft het slapen denk ik dat het voor een groot deel opgelost is, maar dat het compleet oplossen van
het slaapprobleem uit een doosje moet komen!.
Ik vind dat ik bij Neurobics enorm goed van mijn klachten ben afgeholpen, ondanks dat niet alles is opgelost. Ook blijft deze instelling het adres voor de rest van mijn leven. Dus heb ik het gevoel volgend jaar weer een aantal sessie’s nodig te hebben, dan klop ik zeker weer aan bij Neurobics!.
Wat ik tegen Neurobics nog kan zeggen is bedankt jongens en keep up the good work!!
Emma
De neuronfeedback vond ik heel erg vermoeiend. Ik heb veel meer dan 20 sessies gehad. Ik weet alleen niet meer hoeveel precies. Zelf merk ik geen verandering. Mijn omgeving vind me rustiger geworden. Op school zei mijn remedial teacher dat ik vooruitgang boekte. Uitindelijk ben ik een schoolniveau hoger geeindigd, dan verwacht werd. Ook nog met hele hoge cijfers.
Uitindelijk heeft het heel duidelijk effect gehad op mijn licht autistische aard. Ik heb minder last van barricades. Ik ben zelfverzekerder geworden! Sindsdien praat ik mee in een vertrouwde groep.
Emma en Robert
Met Emma gaat het steeds beter met lezen ze leest makkelijker door kan beter automatiseren en heeft bijna geen hoofdpijn meer. Op school merken ze dat ze minder moe is en wij thuis merken dat ook.Emma zegt dat haar hoofd niet meer vol is.
Bij Robert merken wij dat zijn lezen ook beter gaat en dat hij ook veel minder vermoeid raakt van lezen. Zijn automatiseren met lezen begint te ontwikkelen wat hij voorheen niet deed. Door deze ontwikkeling wordt lezen leuker voor ze dus zijn wij tevreden met de resultaten.
Margreet
Oktober 2008 kreeg ik de diagnose ziekte van Parkinson.Dit begon met een tremor van de rechterwijsvinger. Al snel breide de tremor zich uit naar de hele hand, rechterarm en daarna, februari 2009 de hele rechter lichaamshelft.
In april begon ik met medicatie tegen de symptomen. Er zijn geen medicijnen voor de ziekte zelf, alleen de symptomen kunnen worden bestreden, de ziekte zelf gaat dus gewoon door. Je hebt steeds meer medicijnen nodig. Ik begon in april met 0.375 mg per dag, dit moest worden opgehoogd naar 1,5 mg. Na nare bijwerkingen in april en mei had ik in de zomer 2009 niet veel last van de tremor. Maar in september kreeg ik weer meer last en kreeg bij 1,5 mg nog twee keer 0.375 mg. November werd het 3 mg en in december 4 mg. Ik maakte me zorgen want ik moest steeds meer medicijnen slikken om de tremor een beetje te onderdrukken, hoeveel werd dat dan wel over 10 jaar?
Ik slaap mijn hele leven al slecht maar nu sliep ik bijna helemaal niet meer, ik voelde me daarbij ook depressief.
In december 2009 las ik iets over neurofeedback. Het zou helpen tegen slaap problemen, depressie en kon misschien ook iets betekenen bij de ziekte van Parkinson. Ook las ik in een tijdschrift iets over kinderen met ADHD die door neurofeedback geen medicijnen meer nodig hadden.Ik besloot het ook te proberen. Alleen al beter te slapen en wat minder depressief te zijn zou al heel wat zijn.
In januari 2010 ben ik met neurofeedback bij Roland Verment begonnen met twee keer in de week een sessie. Na 8 sessies sliep ik al veel beter, na 12 sessies zelfs heel goed, in de afgelopen 10 jaar had ik nooit meer zo goed geslapen. Na 12 sessies was ik ook niet meer depressief. De Parkinson was niet minder geworden maar ook niet erger. Ik gebruikte vanaf half januari 2010 aan medicatie 3 mg per dag i.p.v. 4 mg omdat ik dan beter zou merken of de neurofeedback iets deed met de Parkinson.
Vanaf april 2010 na 20 sessies merkte ik echt dat de tremor iets minder erg was geworden, ik gebruikte nog steeds 3 mg medicatie en het ging prima met me. De 3 zomermaanden heb ik zonder neurofeedback geprobeerd, het slapen bleef goed gaan, ook was ik niet meer depressief maar de tremor werd weer iets sterker. In september ben ik weer begonnen met 1 keer per week een sessie.
Het is nu december 2010. De tremor is nog steeds minder erg dan in december 2009. Ik ben daar heel blij om, ik weet dat deze ziekte niet is te genezen ook niet door neurofeedback. Deze ziekte wordt steeds erger, maar ik hoop dat het door de neurofeedback tot stilstand is gebracht maar weet zeker dat het door de neurofeedback langzamer gaat.
Wel zal ik moeten blijven doorgaan met de sessies omdat die ziekte ook doorgaat, daarom heeft Roland mij aangeraden om telefeedback te proberen. Ik heb de apparatuur nu thuis en kan zelf de sessie doen. Op afstand kan Roland meekijken. Dit bevalt prima, telefeedback is goedkoper en ik hoef nu niet meer naar Groningen en kan de tijd zelf inplannen.
Bij deze ziekte is het een wonder dat ik me in december 2010 met minder medicatie beter voel dan een jaar daarvoor. Ik ben heel blij dat ik neurofeedback heb leren kennen.
Leo
Na het lezen van een artikel over het verbeteren van muzikale prestaties onder muzikanten, door het volgen van NeuroFeedback training, heb ik besloten om dit zelf ook eens te proberen. Ik ben een enthousiaste amateur gitarist, ik speel elektrische gitaar, met een kleine tien jaar ervaring. Mijn grote voorbeeld is Joe Satriani een fantastische gitarist en songwriter. Als je dit soort muziek wilt gaan spelen dan moet je heel veel oefenen en dan nog valt het niet mee kijk/luister bijvoorbeeld eens naar Crushing Day op You Tube (ik kan het nog steeds niet zo spelen).
Nadat ik op de site van Neurobics een stukje las over PeakPerformance training, deze vorm van NeuroFeedback training haden de muzikanten ook gevolgd, heb ik besloten om mij hier voor deze vorm van NeuroFeedback training aan te melden. De praktijk zelf is gehuisvest in een mooi pand met ruime kamers waar super de luxe fauteuils staan, is makkelijk te bereiken en je kunt er zelfs gratis parkeren. Tijdens mijn eerste bezoek aan de praktijk heb ik een intake gesprek gehad met Roland Verment. Tijdens dit gesprek vroeg hij mij naar mijn eventuele klachten en heeft mij nog het nodige uitgelegd over NeuroFeedback en de Peakperformance training. Hierna mocht ik plaats nemen in de fauteuil en kon de training starten. Eerst wordt de appuratuur aangebracht en vervolgens kun je je ogen sluiten en ga je muziek luisteren. Nadat deze sessie klaar was ben ik naar huis gegaan en ik ben direct gitaar gaan spelen. Maar dit keer ging het anders dan dat ik normaal ben gewend het leek wel of ik veel dieper in de muziek zat dus ging het spelen ook veel beter. Een hele aparte ervaring omdat ik namelijk al een tijdje speel en niet had verwacht dat het effect van de PeakPerformance training al zo snel merkbaar zou zijn. Ik ben dus ook door gegaan met de training omdat een sessie natuurlijk niet het maximale rendement kan opleveren. Ook in weken er na heb ik positieve veranderingen bemerkt hier onder een overzicht:
-toonladers lijk ik makkelijker te leren en te onthouden
-verbetering van de fijne motoriek (beheersing v/d vingers)
-meer energie
-veel zin in het maken van eigen nummers
-meer focus op de muziek
Ik ben er van overtuigd dat Peak-Performance training werkt en dat dit een positief effect heeft op mijn prestaties als gitarist. Ik zou iedereen dan ook willen aan raden om het zelf ook eens te proberen.
